6 Haar- en Schoonheidsverzorging leest samen ‘Wolf’ in de bib van Leuven

Leerkracht Angelique Hoogstoel: “De leerlingen verkenden eerst de bib met een foto-opdracht en gingen vervolgens aan de slag met ‘Wolf’. Toen ze de boeken in ontvangst namen, waren ze zichtbaar onder de indruk dat ze een 'persoonlijk' exemplaar kregen. Cadeautjestijd lag immers nog maar net achter ons. Het boek werd voorzichtig aangenomen, bekeken, gekoesterd … Een nonchalante leraar vergat echter het prijskaartje van de achterflap te verwijderen, waardoor her en der ook verbazing ontstond over de prijs. We lazen samen tot pagina 24. De bespreking was bijzonder mooi en open. Er kwamen heel wat spontane vragen en opmerkingen. De hele groep was enthousiast om bepaalde zaken dieper te onderzoeken.” 

Bibliotheekmedewerker Lieve Claes deelt ook graag haar ervaringen. “Samenlezen is samen een tekst lezen en erover praten. Ik als begeleidster lees voor, maar wanneer iemand anders wil lezen, kan dat ook. Het is een specifieke methodiek waarbij ik als begeleider een neutrale rol inneem. Na het voorlezen stel ik zowel letterlijke, concrete vragen als vragen over meer gevoelsmatige thema's. Ik probeer steeds wat 'dieper' te duiken in het verhaal.

Er zijn een aantal voorwaarden bij Samenlezen. Het is een veilige plek waarbij datgene wat verteld wordt, binnen de groep blijft. We respecteren elkaar, luisteren naar elkaar, geven elkaar ruimte. Je kan en mag vertellen wat je wil, je kan ook gewoon mee volgen en luisteren. 

Het samenlezen met de jongeren van 6 Haar- en Schoonheidsverzorging was een heel fijne en intense ervaring. Ze gaven zelf toe geen lezers te zijn. Leerkracht Angelique had hen gelukkig veel context gegeven: waarover het boek gaat, een artikel/essay van Lara Taveirne uit De Standaard laten beluisteren ... Daardoor was het voor mij makkelijker om te beginnen.

Het was niet evident om ‘Wolf’ te lezen op een dinsdagochtend. Het boek vertelt al snel over het verdwijnen van Wolf, het hopen, wanneer hij gevonden wordt, het verdriet ... Ik begon met te vertellen dat mijn zoon ook Wolf heet en dezelfde leeftijd heeft als Wolf in het boek. Een van de jongeren kende mijn zoon en vrienden van hem. Het ijs was gebroken. Ik las rustig voor, korte fragmenten zodat het terugkoppelen en de vragen stellen makkelijker verliep. Het gesprek was heel open. De jongeren antwoordden zonder aarzelen. Er kwamen vragen van mij, maar evenveel vragen van de jongeren: hoe zou Wolf eruitzien? Hoelang duurt het voordat je doodvriest? Waar ligt Lapland?"